RKC Waalwijk toont zwakte van de Nederlandse school

03/10/2011 11:45

Ruud Brood stoeide in de voorbereiding al even met het idee, maar twijfelde destijds nog. Hij was tenslotte kampioen van de Jupiler League geworden met RKC Waalwijk in een formatie die 4-3-3 speelde. Dat deed hij in de regel met een klassieke linksbuiten (Derk Boerrigter), een centrumspits die het liefst vanaf de flanken werd bediend (Donny de Groot) en een hangende rechtsbuiten die de vrijheid had naar binnen te komen (Fred Benson).

Maar dit seizoen had Brood plotseling niet meer de beschikking over dat trio. Hij moest het in de voorste linie doen met de huurlingen Geoffrey Castillion (Ajax) en Rick ten Voorde (NEC), terwijl hij op het middenveld op het laatste moment nog versterking kreeg met de eveneens gehuurde Adil Auassar (Feyenoord) en Evander Sno (Ajax). Castillion is opgeleid in de Ajax-stijl, maar heeft nog steun nodig in de punt van de aanval, terwijl Ten Voorde als spits vooral ruimte moet hebben.

Brood vond uiteindelijk een manier om al die spelers toch samen te laten voetballen. Hij koos voor 4-4-2, met een ruit op het middenveld. 'De kwaliteit van de voetballers bepalen de speelstijl', stelde de trainer. 'Je probeert iedere speler op zijn beste kwaliteiten te benutten.' Het is het systeem waarmee Roda JC vorig seizoen zo veel succes had en waarmee menig tegenstander zo veel problemen heeft.

Vorige week zondag werd duidelijk dat ook NEC daarmee totaal niet kon omgaan. Rechtsback Nathaniel Will schoof vaak op naar het middenveld om druk te zetten, maar daardoor ontstond op die flank een grote ruimte. Dat werd een heerlijke speeltuin waarin Ten Voorde, Castillion en ook aanvallende middenvelder Robert Braber zich heerlijk konden uitleven.

De openingstreffer van RKC was er een mooi bewijs van. Braber week uit naar de linkerflank en moest worden opgepakt door Bram Nuytinck, maar kapte zich behendig vrij en leverde een voorzet op maat af waaruit Castillion knap binnenkopte. Het was zo'n moment waarop alles samenkwam voor de Waalwijkers. Tegelijkertijd maakte het duidelijk dat het 4-4-2 van RKC de kwetsbaarheid van NEC blootlegde. Bram Nuytinck is een talentvolle centrale verdediger; kopsterk, gezegend met een uitstekende trap in zijn linkerbeen en ondanks zijn 21 jaar al een leider. Iemand die een vaste keuze is in Jong Oranje en elke week wordt gevolgd in zijn ontwikkeling door clubs in binnen- en buitenland.

Tegen RKC kwamen plotseling ook zijn tekortkomingen aan de oppervlakte. Als rechter centrale verdediger kreeg hij door het opschuiven van Nathaniel Will te maken met een grote ruimte en viel zijn rugdekking weg. In het duel met Braber bleek ineens hoe weinig wendbaar Nuytinck was en tegenover Ten Voorde kwam zijn gebrek aan (start)snelheid naar voren.

Het blijkt opnieuw dat de Nederlandse school van 4-3-3 ontzettend veel problemen heeft tegen een ploeg die 4-4-2 speelt. Roda JC bewees dat vorig seizoen al. Destijds kwam het zelfs voor dat tegenstanders hun hele opstelling aanpasten en achterin bijvoorbeeld met vijf verdedigers gingen spelen. RKC heeft dat nog niet afgedwongen, maar het is al wel zo dat spelers zich in Waalwijk verder ontwikkelen en meer waard worden doordat ze veel beter blijken te passen in het 4-4-2 van Brood.

Of denkt u dat het toeval is dat Evander Sno, die totaal niet paste in het positiespel van Ajax, elke week de sterren van de hemel speelt in een team waarin hij als rechtshalf naar hartelust kan smijten met zijn krachten in de ruimtes die worden opengelaten?

Taco van den Velde

Foto: VI Images