Column - De rekbare principes van ADO Den Haag

16/05/2011 17:58

Lex Immers (foto) op het middenveld. De laatste werd wel veroordeeld door zijn eigen club, toen hij in het supportershome na afloop van ADO Den Haag–Ajax riep dat hij op Jodenjacht ging. Het leverde hem behalve een schorsing van de KNVB ook de hoogst mogelijke boete op van de club: tien procent van zijn salaris.

Welke boodschap geeft de club hiermee af? We accepteren het niet dat er Jodenjacht geroepen wordt door een speler, maar we steunen je als je veroordeeld wordt voor grootschalige hennepteelt, valsheid in geschrifte en witwassen? Het is een wat tegenstrijdige boodschap en het is niet moeilijk voor te stellen dat Lex Immers zich hierover verbaast. Misschien maakt hij zich er zelfs wel zo kwaad over dat hij volgend seizoen zijn heil bij een andere club zoekt.

Is er een wezenlijk verschil tussen beide gevallen? Je zou kunnen aanvoeren dat de zaak van Gino Coutinho een privézaak is en dat Immers een stropdas van ADO droeg, toen hij stond te zingen. Maar aan de andere kant zong Immers ruim anderhalf uur na een wedstrijd in de beslotenheid van een klein lokaal en had hij de pech dat zijn lied werd gefilmd en uitgroeide tot een hit op internet.

Wanneer vertegenwoordigt een speler zijn club en heeft hij een voorbeeldfunctie? Begint dat op het moment dat hij het speelveld oploopt en eindigt dat wanneer hij er weer afkomt? Of gaat dat ook op wanneer hij zijn clubkostuum draagt? Of wanneer hij in de auto van de club rijdt? Of stopt die voorbeeldfunctie nooit? Het valt op dat die principes in het voetbal zeer rekbaar zijn en dat elke club er een ander beleid op nahoudt.

De club die het op dat gebied het bontst maakte was Birmingham City in 2005. De van Arsenal gehuurde aanvaller Jermaine Pennant belandde in de gevangenis, nadat hij in een onverzekerde auto zonder rijbewijs en met een slok op door de politie van de weg was gehaald. Hij werd veroordeeld tot drie maanden gevangenis, maar mocht na 31 dagen de cel verlaten met een speciale brace om een enkel.

Door die elektronische band kon justitie op elk moment zien waar Pennant zich bevond. Uiteindelijk konden de agenten zelfs de looplijnen van Pennant tijdens de wedstrijden volgen, want Birmingham City stelde hem meteen (met elektronische band om die enkel) weer op. De organisatie tegen alcohol in het verkeer sprak er openlijk schande van en stelde gefrustreerd vast dat de hoogte van de straffen blijkbaar niet afhankelijk zijn van de misdaad maar van de identiteit van de misdadiger. Lex Immers zou zich waarschijnlijk best wel kunnen vinden in die woorden.

Taco van den Velde

GERELATEERD NIEUWS

Foto: VI Images