'Heracles Almelo-voorzitter Jan Smit als trendsetter'

08/02/2010 11:30

De Eredivisie is een leuke en boeiende competitie. Kwalitatief zijn de duels niet bepaald hoogstaand, maar ik heb me Vorige week weer geen moment verveeld bij Willem II-RKC Waalwijk, NEC-Sparta, AZ-FC Groningen, ADO Den Haag-SC Heerenveen, Feyenoord-Ajax en Vitesse-PSV.

Het was spannend, vermakelijk, soms spectaculair, verrassend en alle teams waren aan elkaar gewaagd. Je moet alleen niet naar Sport1 zappen. Het zelfvoldane hoofd van Kees Jansma is een garantie voor topvoetbal en kwaliteit. Zodra Bayern München, Manchester United, Girondins Bordeaux, Internazionale of Barcelona in beeld verschijnt, zie je een schrijnend contrast en kun je louter concluderen dat je bij Eredivisie Live naar gemankeerd voetbal zit te turen.

De chauvinistische gevoelens in mij maken me blijkbaar mild, want ik kijk met evenveel plezier naar onze nationale competitie als naar de buitenlandse topclubs. En met mij miljoenen voetballiefhebbers, waardoor de Eredivisie wel degelijk een functie en toekomst heeft. De consument is tevreden en het publiek komt massaal opdraven.

Al die liefhebbers zien ook wel dat er in de grote buitenlandse competities veel beter wordt gespeeld, maar de nationale emotie wint het nog steeds van het hogeschoolvoetbal in de omringende landen. Het publiek eist niet meer dat Nederlandse clubs de strijd kunnen aangaan met buitenlandse bolwerken.

Ze weten dat de sponsorbijdragen, publieke belangstelling en tv-gelden in Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië en Engeland een veelvoud opbrengen van het budget waarmee een vaderlandse club zich moet bedruipen. Daarom is het zo triest dat veel beleidsbepalers in het Nederlandse profvoetbal nog steeds in een droomwereld leven en het onmogelijke willen realiseren.

De voormalige voorzitter van Vitesse, Karel Aalbers, spiegelde zich ooit aan Manchester United, waardoor de Arnhemmers jaren na dato nog steeds financiële problemen kennen. RKC Waalwijk werd onlangs door de gemeente en een geldschieter gered, terwijl bij Willem II voorzitter Hans Verbunt is gevlucht, doordat hij wordt gezien als de zondebok van de geldzorgen en de slechte resultaten.

AZ leeft, sinds de val van suikeroom Dirk Scheringa, in onzekerheid en moest Sébastien Pocognoli en Ari verkopen. ADO Den Haag wacht met smart op de beloofde investeringen van de sponsor, Feyenoord voert een financiële doodstrijd maar lonkte desondanks naar Haruna Babangida en de Braziliaan Wanderson, terwijl de prioriteit bij het aflossen van de immense schuldenlast zou moeten liggen.

Zelfs Ajax moet geld bij de bank lenen om aan zijn verplichtingen te kunnen voldoen en Roda JC leende vorige week 5,8 miljoen euro van de gemeente Kerkrade om een faillissement te voorkomen.
Trainers die vanuit de dug-out iets roepen, worden naar de tribune gestuurd. Spelers worden voor kleinigheden bestraft met een gele of rode kaart en zodra iemand tijdens een interview emotioneel zijn hart laat spreken, duiken alle ethici op hem en komt de tuchtcommissie in actie.

De voetballers worden als zakkenvullers omschreven, maar krijgen die vette salarissen aangeboden door beleidsbepalers die met een bescheiden begroting een rol van betekenis willen spelen in de Champions League. Onrealistisch, dom, zinloos en kapitaalsvernietiging. Dezelfde heren leveren alternatieve begrotingen in bij de KNVB, maar houden de voetbalbond niet voor de gek, doch zichzelf.

Clubbestuurders voeren emotiemanagement, nemen risico’s die ze in het dagelijks leven nooit zouden nemen en de heren in het driedelig grijs naaien elkaar op, waardoor er een onverantwoorde geldverslindende ratrace ontstaat. Het wordt de hoogste tijd dat de KNVB het wanbeleid van de verantwoordelijken in de bestuurskamers gaat aanpakken.

Stel ze hoofdelijk aansprakelijk, royeer mensen die aantoonbaar frauderen en valsheid in geschrifte plegen en van clubs met een schaduwboekhouding zou de bond de licentie moeten innemen. Er zijn bestuursleden en directeuren verantwoordelijk voor die opgebouwde miljoenenschuld, zoiets ontstaat niet spontaan. KNVB-accountants kunnen dat analyseren en de verantwoordelijke mensen kunnen erop worden aangesproken.

Maak het transparant, zonder een schandpaal te creëren. Beleidsbepalers die worden betrapt op mismanagement, mogen vervolgens geen functie meer uitoefenen binnen de KNVB. Dat zou directeur betaald voetbal Henk Kesler vóór zijn vertrek nog moeten realiseren.

En de drogreden dat clubs risico’s moeten nemen omdat ze anders de aansluiting met de Europese top verliezen, kan ik niet meer horen. Die aansluiting heeft Nederland jaren geleden al definitief verloren. De zinloze strijd kost een vermogen en levert geen rendement op.

De clubs maken elkaar gek, al gaan SC Heerenveen en FC Twente hun eigen gang en laat Heracles Almelo-voorzitter Jan Smit zien dat je met bescheiden middelen en een gezond verstand wel degelijk op een eervolle wijze betaald voetbal kunt spelen in de Eredivisie. FC Groningen-directeur Hans Nijland heeft nu het initiatief genomen om deze gekte een halt toe te roepen. Binnenkort komen de clubs bij elkaar.

Ze zijn het ongetwijfeld roerend met elkaar eens, zullen elkaar beterschap en eeuwige trouw beloven, maar de emotie zal het toch weer winnen van de solidariteit. Geld is er niet in Nederland, méér geld zal er ook niet komen, want de tv-gelden nemen eerder af dan toe en John de Mol kwam slechts één keer langs. Armoede maakt de mensen doorgaans creatief.

De clubs moeten inventief handelen, de jeugd realistisch opleiden en een kans geven, waardoor er niet meer wordt geïnvesteerd in tweederangs buitenlanders. Structureel boven je stand leven geeft louter problemen. Zo zijn alle clubs door schade en schade wijs geworden. Nu moet dat kwartje nog vallen bij de mensen die het geld beheren en al uitgeven voordat ze daadwerkelijk erover beschikken.

De spelers profiteren daar ongegeneerd van en geef ze eens ongelijk. Ook de overbetaalde voetballers moeten zich realiseren dat de contracten omlaag moeten. En als ze dreigen met een vertrek naar het buitenland, moeten ze dat vooral doen. Ook nu lopen er op de buitenlandse velden veel betere spelers dan in de Eredivisie. De stadions zitten vol en de wedstrijden op tv worden goed bekeken.

Natuurlijk heeft elke club een kleine kern domme heethoofden die investeringen eist, maar de zwijgende meerderheid is niet naïef. Die supporters hebben begrip voor de situatie en eisen niet het onmogelijke van de clubleiding.

En al die beperkte voetballers moeten eens in de gewone maatschappij informeren wat mensen ervoor moeten doen om jaarlijks te komen aan een salaris van 335 duizend euro, het gemiddelde loon van een profvoetballer, en hoeveel mensen in Nederland een dergelijk bedrag verdienen.
De grootste amusementindustrie van Nederland dreigt zichzelf om zeep te helpen in een ziekelijke hunkering naar internationale glorie.

Een paar op hol geslagen heren die een utopie nastreven spelen Russische roulette met het nationale volksvermaak. Winnen is in het voetbal het ultieme doel, dat geldt ook voor Heracles Almelo. Op de geplande bijeenkomst van bezorgde clubs in Oosterbeek moet de kleurrijke Jan Smit maar eens uitleggen hoe hij zijn club runt.

Als de beleidsbepalers, die allemaal denken dat zij de wijsheid in pacht hebben, de normen, visie en nuchterheid van de Heracles-voorzitter kopiëren, gaat de Eredivisie een gouden toekomst tegemoet en hoeft de overheid nooit meer het wanbeleid van lokale bobo’s te camoufleren met gemeenschapsgeld.


Johan Derksen